Ustaw ujęcie w kontekście
Otwórz NL Workflow, wklej link taska albo shota z ShotGrid i kliknij populate. Jeśli rozdzielczość albo zakres klatek nie siada, popraw je od razu, potem Apply & Close. Od tej chwili graf wie, dla czego pracuje.
Narzędzia NOLABEL dla ComfyUI
Krótka mapa po NL Workflow i całej paczce narzędzi: skąd wziąć kontekst, jak wczytać materiały, ogarnąć kolor, zrobić szybką poprawkę, zapisać wynik i nie zgubić się po drodze.
Ostatnia aktualizacja: 28 kwietnia 2026
NL Nodes siedzą w górnym pasku ComfyUI i w kategoriach NOLABEL, czasem jakaś funkcja pod rightclickiem. Bez wielkiej ceremonii, po prostu tam, gdzie są potrzebne. Jeśli czegoś Tobie w nich brakuje, pisz tu: wczub i jak za dotknięciem czarodziejskiego LLMa pojawi się update.
Otwórz NL Workflow, wklej link taska albo shota z ShotGrid i kliknij populate. Jeśli rozdzielczość albo zakres klatek nie siada, popraw je od razu, potem Apply & Close. Od tej chwili graf wie, dla czego pracuje.
NL Read wciąga obrazy, sekwencje, wideo, maski i pliki z inputów. Ustaw źródłową przestrzeń koloru tak, jak trzeba, a podgląd puść przez view wybrany w workflow.
NL Preview daje spokojny, zarządzany podgląd. NL Edit przydaje się, gdy trzeba szybko domalować notkę, rough maskę albo małą poprawkę bez wychodzenia z ComfyUI.
NL Write ogarnia wersjonowane EXR-y, opcjonalne podglądy PNG, movie i rendery porównawcze. Kontekst workflow pilnuje ścieżek i nazw, więc nie musisz robić tego ręcznie za każdym razem.
Zacznij tutaj. Wklejasz link taska albo shota z ShotGrid, klikasz populate, sprawdzasz format i zakres klatek, a potem Apply & Close. Ten kontekst to mała kotwica grafu: nody pomocnicze i IO wiedzą dzięki niemu, jaki projekt, shot i zakres mają obsłużyć.
Najczęstszy układ jest prosty: NL Read wpuszcza materiał do grafu, NL Preview pozwala go obejrzeć bez zgadywania, a NL Write wypuszcza wynik na dysk.
NL Model Manager jest od tego, żeby modele nie robiły dramatu. Widzisz, czego potrzebuje workflow, co już masz lokalnie, co jest na sieci i ile waży cache.
Auto-prune trzyma cache poniżej limitu i usuwa starsze lokalne pliki, które są też w sieci. Gdy dysk zaczyna marudzić, zacznij właśnie od tego.
Localize kopiuje model z sieci do lokalnego cache. Workflow rusza szybciej, a Ty nie czekasz na każdy oddech sieci. Gdy brakuje tylko kilku plików, wybierz konkretne.
Upload wrzuca lokalny model na wspólną stronę, żeby reszta ekipy też mogła z niego korzystać. Najlepiej wtedy, gdy plik ma sensowną nazwę, jest sprawdzony i nie jest tylko jednorazowym eksperymentem.
Zamknięte modele przez API są po to, żeby ich używać. Jeśli dają lepszy wynik, szybszy wariant albo dobry kierunek artystyczny, nie omijaj ich tylko dlatego, że pojawia się koszt. To nie jest prywatny rachunek artysty; to narzędzie produkcyjne, a koszty są śledzone.
Closed models potrafią dać bardzo dobre obrazy, cleanup, warianty i szybkie odpowiedzi na pytanie “czy ten kierunek ma sens?”. Lepiej zrobić jedną mocną próbę niż długo kręcić się wokół słabszego rozwiązania.
Normalne użycie API jest częścią pracy. Zatrzymaj się dopiero przy naprawdę ciężkich setupach, czyli kiedy przynajmniej trzy z tych warunków są spełnione: drogie modele, wysoka rozdzielczość, długi length, dużo wariantów albo długie serie testów.
Jeśli nie masz pewności, czy koszty użycia API nodes nie są za duże dla danego zadania, zapytaj producenta. Lepiej szybko potwierdzić kierunek niż zgadywać.
Narzędzia koloru NL są po to, żeby obraz wyglądał zrozumiale dla oka, a dane w grafie dalej były przewidywalne. Spokojny podgląd, spokojny tensor.
preview_colorspace wybiera sposób patrzenia na obraz. To jest podgląd, nie nowa prawda o danych, chyba że używasz jawnego noda transformacji.
Jeśli zwykle pracujesz na materiałach Rec.709, ustaw NL Tools > Configuration > Color Defaults > PNG/JPG/Video Input na Output - Rec.709. Nowe źródła w NL Read z polityką Auto użyją tego ustawienia; ręcznie wybrany colorspace w nodzie nadal ma pierwszeństwo.
NL OCIO Convert, NL Linear To Log i NL Log To Linear są od realnej konwersji danych, gdy graf ma dostać obraz w innej przestrzeni.
NL Merge i NL Shuffle dają znajome operacje A/B, maski, matte, routing kanałów i przekazywanie metadanych image-info.
NL Edit jest na szybkie notatki compowe, rough maski, poprawki i ręcznie malowane guide data. Jeśli możesz, najpierw pobierz upstream input, potem otwórz edytor i zrób swoje.
Poniżej masz krótką ściągę po zarejestrowanych NL Nodes. Nazwy inputów i outputów zostały sprawdzone względem object info załadowanego w ComfyUI, więc można się ich trzymać.
NOLABEL/IO
Wczytuje obrazy, sekwencje, wideo, maski i uploadowane inputy. To zwykle pierwszy przystanek dla materiału w grafie.
NOLABEL/IO
Zapisuje finalne obrazy albo sekwencje, używając kontekstu workflow. Najczęściej ląduje na końcu grafu, tam gdzie robi się wynik.
NOLABEL/IO
Wypisuje metadane obrazu z NL Read w ludzkiej formie. Przydaje się, gdy kolor albo dane źródła zaczynają wyglądać podejrzanie.
NOLABEL/Workflow
Zwraca width i height zapisane w NL Workflow. Dobre do generatorów, resize i wszystkich miejsc, gdzie format ma iść za shotem.
NOLABEL/Workflow
Zwraca workflow FPS jako float i integer. Przydaje się przy sekwencjach, wideo i nodach, które muszą czuć timing.
NOLABEL/Workflow
Zwraca start frame, end frame i frame count z aktywnego kontekstu workflow. Timeline bez zgadywania.
NOLABEL/Workflow
Zwraca project path zapisany w panelu workflow. Użyj go, gdy własne nody mają trafić do folderu shota.
NOLABEL/Workflow
Zwraca resolved OCIO config, working space, display, view, input policy i status JSON. Czyli całą kolorową metrykę workflow.
NOLABEL/Workflow
Zwraca cached workflow context JSON. Narzędzie do diagnozy, nie coś, co zwykle mieszka w finalnym grafie artysty.
NOLABEL/Color
Zarządzany viewer/output node dla obrazów, masek, RGBA, porównań i comparison reveal. W sam raz, gdy chcesz zobaczyć, co naprawdę masz na kablu.
NOLABEL/Color
Konwertuje tensory obrazu między jawnymi przestrzeniami koloru OCIO i aktualizuje image_info_json, żeby metadane nie zostały z tyłu.
NOLABEL/Color
Konwertuje scene-linear image data do skonfigurowanej compositing log role.
NOLABEL/Color
Konwertuje compositing log data z powrotem do skonfigurowanej scene-linear role.
NOLABEL/Color
Merge obrazu A/B inspirowany Nuke, z opcjonalnymi A/B matte, effect mask, canvas behavior, invert mask i mix. Klasyczne składanie, tylko bliżej ręki.
NOLABEL/Color
Składa kanały RGB i alpha/mask z A, B, black albo white w nowy obraz i maskę. Przydatne, gdy kanały trzeba ułożyć po swojemu.
NOLABEL/Color/Deprecated
Stary node konwersji do model-space, zachowany dla dawnych workflow. W nowych setupach spokojniej używać jawnych nodów OCIO/color.
NOLABEL/Color/Deprecated
Stara konwersja z przestrzeni outputu modelu. Zostawiaj ją tam, gdzie utrzymujesz starszy graf, który już na niej jedzie.
NOLABEL/Utilities
Tworzy jednolity obraz i maskę w rozdzielczości workflow albo custom. Dobry do matte, slate i testowych inputów, kiedy potrzebujesz czystej plamy koloru.
NOLABEL/Utilities
Dopasowuje streamy A/B do wspólnej rozdzielczości, długości batcha i przestrzeni koloru. Używaj go przed merge, preview albo model pass, gdy źródła przychodzą z różnych miejsc.
NOLABEL/Utilities
Wbudowany node edytora paint i mask. Pobierz upstream inputy, namaluj poprawki RGB albo maski, zapisz i jedź dalej.
WanVideoWrapper
Utility encoder obraz-do-wideo dla workflow WanVideo, z obsługą multi-reference frame placement, temporal masks, control embeds i tiled VAE.
conditioning/video_models
Umieszcza obraz zakodowany przez LTXV w dowolnej klatce istniejącego video latent i zachowuje łańcuchowe noise masks.
Najpewniej modele nie są zlokalizowane. Otwórz NL Model Manager, przeskanuj workflow i dociągnij brakujące modele z sieci. Jeśli brakuje ich także na dysku sieciowym, pobierz pliki do właściwych ścieżek modeli lokalnie, a potem wrzuć je na wspólny dysk przez Upload All. Dobra karma dla całej ekipy.
Najpierw sprawdź, czy logujesz się na konto ComfyUI NL przez Google Sign-In. Nie wybieraj zwykłego logowania mailem i hasłem, nawet jeśli formularz wygląda kusząco. Login i hasło są w bezpiecznym firmowym źródle. Jeśli przeglądarka podsuwa prywatne konto Google, przełącz konto albo wyloguj się z niego w tym oknie. Po zalogowaniu ustaw workflow-context i uruchom node jeszcze raz, żeby NL Cost Ledger dostał poprawne dane projektu, shota, użytkownika i kosztu.
Sprawdź Project Path w NL Workflow i pole name w NL Write. To one prowadzą NL Write do wersjonowanych ścieżek outputu.
Sprawdź color management w NL Workflow, input_colorspace w NL Read i preview_colorspace w Preview. Gdy coś dalej pachnie dziwnie, podepnij NL Image Info Debug i zobacz metadane.
Sprawdź shared paths w extra_model_paths.yaml. Templates potrzebują wspólnych template roots, a subgraphs biorą pierwszy dostępny shared subgraph key.
Otwórz NL Tools > Configuration. Templates i Ledger potrzebują poprawnego username, żeby autorstwo i koszty trafiały pod właściwą osobę.